"FOREVER"

"คู่แท้....ตลอดกาล"

ภาษาวันละคำ

"สีลา+คำ = คำสีหา

"แค่เพียงคิดถึงก็เป็นสุขใจ"

พงศ์พันธุ์เชื้อ ตายายพ่อแม่

ควรสินบนอบไหว้ ยอไว้ที่สูง

ผลาบุญตามมาค้ำ แนมนำยู้ส่ง

ปรารถนาอันได๋คงสิลุลาภได้ โดยด้ามดังประสงค์

หล่า...คำสีเอ้ย

ลำนำอีสานชุด "เหลียวหลังแลหน้า ประสาคน(กำลัง)แก่"
เสียงแคนจ้าวหย่าวหย่าว มาจ้าวเร่ง
ฟังเสียงลมพัดพร้าว คะนิงบ้าน ฮ่ำฮอน
ยามว่าเดิกเดิกข่อน นอนนั่ง บ่เป็นสุข
คิดฮอดมารดาเฮา ผู้นั่งคอยมายามบ้าน
สุดสะแนนแคนต้าน หวานลอยลมมาแผ้วผ่าน
โนนภิบาลบ่อนบ้าน ผู้ไกลห้อง ได้ฮ่ำฮอน..หล่าคำสีเอ้ย

ปีเดือนนับมื้อย้าย อันควมตายหากมาหม่อ
อย่าสิรอฮอดซาติหน้า มันสิซ้าดอกก่อกาล
หมั่นเฮ็ดทานทำบุญสร้าง แปงทางไห่ม้มฝั่ง
ย่อนจีรังบ่เที่ยงแท้ หมั่นแลบั้นบ่อนกรรม
กุศลธรรมหากสิซ่วย คันบ่อ่วยทางกาย
กาลเวลาบ่ถ่าไผ หมั่นใส่ใจแยงเบื้อง พี่น้อง
แสงเฮืองฮองสิส่องเข้า ผลทานเจ้าฮั่นเริ่มก่อ
บ่ต้องรอฮอดซาติหน้า นิพพานถ่าอยู่บ่ไกล..... หล่าคำสีเอ้ย

ลำนำ "คน(กำลัง) แก่
กกเอียงเนิ้ง ปลายซันกะตามซ่าง
คันแม่นกกบ่ตั้ง ซันได้กะบ่งาม
ฮูปขี้ฮ้าย หัวฟูกะตามซ่าง
คันแม่นศีลส่งสร้าง ภายซ้อยหากสิงาม
หมากหล่นพื้น เพียงดินกะตามซ่าง
คันแม่นน้ำบ่เกื้อ แหนงเจ้ากะบ่มี
ฮวงงามก้ม เม็ดดีกะตามซ่าง
คันแม่นฝนทั่งทื้น สิเป็นกล้าเกิดใบ ดอกนา...หล่าคำสีเอ้ย

"ลำนำคน(กำลัง)แก่"
คึดฮอดเด้ คึดฮอดบ้าน โนนภิบาลบ้านเก่า
ตั้งแต่คราวยังน้อย แลนเล่นน้ำตามคันแท
จนว่าตาเว็นคล้อย เมฆลอยลงต่ำ
อิแม่กำแส่ไม้ มาฮ้ายจั่งเมือ พู้นแหล๋ว
ตกมาเมื่อใหญ่แล้ว ด้วยหน้าที่คืองาน
โนนภิบาลต้องลา โดนเทียมายามบ้าน
อันตรธานไปแล้ว แนวเนาว์เก่าก่อน
เหลือแต่กลอนกล่าวไว้ พอให้คึดหวน ดอกนา...หล่าคำสีเอ้ย

"ลำนำ คน(กำลัง)แก่"

เสียงแคนยังบ่สิ้น เสียงพิณบัดเฮฮำ

เอกลักษณ์ค่าล้ำ ยังหลายล้นคู่อีสาน

พี่น้อยเอ๋ย พี่น้องเอ่ย....

ลำนำ"คน(กำลัง)แก่"

เป็นครูแก่ ขอให้แก่ความฮู้ ให้เป็นครูสมัยใหม่ 

เฮ็ดอีหยังบ่ได้ ให้ไปค้นอ่านเอา

อย่าสิเป็นครูเฒ่า สมัยเฮาเป็นเด็กอ่อน 

สอนแต่เลข คัด เลิก แนวนี้บ่แม่นครู

ครูต้องสอนให้ฮู้ หลายอย่างทางศึกษา

สอนกิริยา วาจา วิชาให้ถึงพร้อม

สอนให้เด็กนอบน้อม สุภาพอ่อนเป็นคนดี 

ครูจั่งมีราคา ค่าแพงกว่าชาวบ้าน .....จำเอาไว้เด้อหล่าคำสีเอ้ย

//เขียวพร สีหะวงษ์